Mieszaniec Lampo żył naprawdę w latach 50. XX wieku. Samodzielnie podróżował pociągami, przez co stał się najczęściej opisywanym i fotografowanym psem tamtych czasów. kliknij książkę. Prawdziwa historia psa, który podróżował koleją. Obejrzyj film o losach bohatera lektury. W 1961 roku Lampo zginął potrącony przez pociąg Potulny, cichutki, grzeczny, niemy. Przytuli się zimnym nosem do mnie. Razem bardzo szczęśliwi zaśniemy. Pies - wierszyk o psie, przyjacielu dziecka - Agnieszka Suchowierska. Wiersz dla dzieci o psie, doskonały do czytania. Dostrzegłam również pastisze popularnego wierszyka dla dzieci "Pan kotek był chory i leżał w łóżeczku" i piosenki "Wlazł kotek na płotek". Wiersze oparte są głównie na tzw. rymach częstochowskich, dzięki czemu stają się łatwe w odbiorze dla wszystkich czytelników i czytelniczek, bez względu na wiek czy poziom wykształcenia. O, halo lo lo lo lo! Tu tu tu tu tu tu tu Radio, radijo, dijo, ijo, ijo, Tijo, trijo, tru lu lu lu lu Pio pio pijo lo lo lo lo lo Plo plo plo plo plo halo!" Na to wróbel zaterlikał: "Cóż to znowu za muzyka? Muszę zajrzeć do słownika, By zrozumieć śpiew słowika. Ćwir ćwir świrk! Świr świr ćwirk! Tu nie teatr Ani cyrk! Patrzcie go! . O psie, który jeździł tramwajem Był pies, który swym zwyczajem Całe dnie jeździł tramwajem. Przy siedzeniu sobie leżał I tak miasto swe przemierzał: Był przy poczcie, przy aptece, Przy galerii, bibliotece, Przy policji, przy urzędzie, Przy spożywczym… no, był wszędzie. Aż tu znalazł się pod dworcem! Uszy wnet postawił sztorcem, Bo choć miasto nie raz przebył Tutaj jeszcze nigdy nie był. Wskoczył zaraz na siedzenie... To być musi przywidzenie! Zrobił wielkie oczy rybie I rozpłaszczył nos na szybie. Zaczął machać swym ogonem I rozglądać w każdą stronę: Już po chwili był przy skwerze: Jak tu pięknie, wprost nie wierzę! Wszędzie maki oraz chabry I ozdobne kandelabry! Lekko było mu na duszy, Gdy mu wiatr rozwiewał uszy I pachniało wiosną drzewo, Kiedy tramwaj skręcił w lewo, A gdy dalej miastem gnał, Pies się cieszył: hau, hau, hau! Jaki piękny widok w maju Ciągnie się zza szyb tramwaju! Każde dziecko pragnie posiadać małego przyjaciela – pieska, kotka, świnkę czy chomika. Jednak pamiętajcie, opieka nad takim zwierzątkiem jest Waszym obowiązkiem! Zapraszamy do lektury wiersza to piesek mały, do zabawy doskonały. Nie znajdziesz przyjaciela lepszego, od pieska małego. Po łąkach razem biegamy, przyjaźń rozsiewamy. Gdy mi smutno i źle Sara rozweseli mnie. Gdy jestem w szkole, ona na mnie czeka. Gdy wracam radośnie z Bajdulkowa. Udostępniamy go za zgodą Autora (MarFil77, lat 8) Polecamy Kot Jan Brzechwa Pewnego dnia, w Koluszkach, Cichutko, na paluszkach Zbliżył się do mnie kot bury, Wysunął groźnie pazury I rzekł ze złością: „Mój panie, A cóż to za zachowanie? Pisał pan bajkę po bajce, O jakiejś tam pchle-szachrajce, O sowach, o dzięciołach I o wołach - Wałkoniach, ↓ A także o koniach - P-r-r-r… O lwach takich strasznych, aż strach - B-r-r-r… I o złych, nienawistnych psach - W-r-r-r… O płazach różnych tylu, O krokodylu z Nilu, O smoku na Wawelu, O ptakach bardzo wielu, O rakach, o ślimakach, A nawet o robakach I o dorszu w Sopocie, Który się nie chciał strzyc, No, a co pan napisał o kocie? Nic! ↓ A przecież kot, proszę pana, To postać powszechnie znana, To pożyteczna istota, A pan wciąż pomija kota! Jakiż pan przykład daje? Cóż to za obyczaje? Żądam teraz niezłomnie: Proszę w domu siąść na kanapie I wiersz napisać o mnie, A jak nie - to panu oczy wydrapię!” Tak mówił do mnie kot bury, Pokazując pazury. ↓ Cóż tedy robić miałem?… W Warszawie, po powrocie, Siadłem i napisałem Właśnie ten wiersz o kocie. ← poprzedni wiersz | następny wiersz → ← poprzednia lista wierszy | następna lista wierszy → ↑ Dżońcio Julian Tuwim Mój piesek Dżońcio – oto go macie – To mój największy w świecie przyjaciel. Codziennie w kącie kanapy siadam I z moim Dżońciem gadam i gadam. Gadam i gadam, a Dżońcio milczy, Lecz mnie rozumie piesek najmilszy. Dziś mówię: „Dżońciu! Pomówmy o tem, Żebyś od jutra był naszym kotem. Będziesz pił mleko i łapał myszy…” Dżońcio udaje, że mnie nie słyszy. ↓ „Albo zrobimy z ciebie niedźwiedzia I będziesz w klatce żelaznej siedział! Nie będzie szynki, schabu tłustego…” Dżońcio udaje głuchoniemego. „Albo zostaniesz… koniem, powiedzmy… Chcesz owsa?…” (Dżońcio jest nieobecny). „Jeśli nic nie chcesz, to wiesz, co zrobię? Sklep z kiełbaskami otworzę sobie. (Dżońcio już uszy nastawił sztorcem, Słucha)… a z ciebie zrobię dozorcę, Żeby nie skradli kiełbas złodzieje!” Dżońcio się łasi, Dżońcio się śmieje! ↓ © Copyright by Fundacja im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim, Warszawa 2006 Dochody Fundacji im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim pochodzą jedynie z honorariów z tytułu praw autorskich do dzieł jej Patronów i przeznaczone są w całości na pomoc dzieciom niepełnosprawnym i na popularyzację twórczości obojga Autorów. ← poprzedni wiersz | następny wiersz → ↑

wiersz o psie dla dzieci